15 Ocak 2010 Cuma

..................

Sayfalarca yazı yazdım

Ve sildim en sonunda

Anlatamadım seni

Kokunu

Gülüşünü

Rüzgarla savrulup yüzüme çarpan saçlarını

İncecik bedenini


Kelimeleri yakıştıramadım sana

Harfler bir araya gelip seni oluşturamadı bir türlü


En sonunda müziğe bıraktım seni

Biliyorsan eşlik et mırıldanarak

İlk defa duyuyorsan dinle sonuna kadar


Ben seni notalara emanet etmiştim

İçim içime sığmaz olduğunda parçalamıştım gitarımın köşesini

Ben aklımı toplayıp uzun uzun yazabilene kadar şarkılarda kal sen …..

7 yorum:

  1. yazılar seyreldi..
    yorumlar..
    blogcular dağıldı mı..

    sonbaharı bu iletişimin..

    bir zamanlar biri..
    bana aşkını anlatmıştı..
    imkansız aşk denilenlerden..
    sonu trajik biten..
    bir yandan üzülmüştüm.. o kişiler için..
    bir yandan da..
    hiç yaşamadım böyle bir duygu diye üzülmüştüm..
    yaşamak gibi demiştim anlattıkları..
    o zaman ben ne yapıyorum ki..

    sonra tutkuyu öğrenip.. içim acıdığında en çok o günü anarım..

    benim için buydu..

    adı yaşam olmalı..
    o yüzden..
    yaşadığını anlamak .. bu duyguları yaşamak çünkü..

    atalet..

    YanıtlaSil
  2. bak alakasızca ne diyeceğim...ne varsa blogcularda var. başka kimse kimseyi bizler gibi anlayamıyor. ya da benim canım bu şekilde düşünmek istiyor.

    ve evet.
    şarkılarda kalsın şimdilik. saklanmak için en güzel yer.

    canım ataletim. bu sana. dağılmadık, dinleniyoruz sadece.bu belki de birbirimizi daha içten tanıma dönemimizdir.

    üçtemmuz

    YanıtlaSil
  3. sen sayfalarca yazdın ve sildin ya
    ben de defalarca geldim, gittim.
    hakikaten de, insan bazen nasıl desem diye düşünürken bi bakıyor şarkılarda denilmişi var 8)

    YanıtlaSil
  4. yok mu halen yeni bişey? hım, iyi kalpli arkadaşım benim?

    YanıtlaSil
  5. adına şarkılar yazılacak,
    ardından da gitara küsecek kadar sevilmek
    ne güzel şeydir kimbilir?
    ama sevilen şanslı da..
    seven şanslı mı peki?

    YanıtlaSil
  6. imkansız aşk diye bir şey yok aslında, o payeyi biz veriyoruz ona.
    "karşı tarafta" olsaydım aynı şeyi düşünür müydüm gene? muhtemelen evet, ve o zaman her şey daha farklı olurdu.
    gerçi artık olmasın, vazgeçtim ben. kendiliğimden, bile isteye olmasa bile vazgeçtim artık.

    YanıtlaSil